Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Σκέψεις ξένες μα οικείες’ Category

Cal (ή μήπως να πω Tim?), το ξέρεις, σε λατρεύω. Δεν διευκρίνισες βέβαια τον τρόπο με τον οποίο προχωράς, έτσι έκανα λίγο του κεφαλιού μου.

Read Full Post »

Είμαστε σώματα γεμάτα πληγές.

Αργοπεθαίνουμε
χαμογελώντας ψυχρά στις αναστάσεις.

Μηχανές αριθμητικής.
Προσθέτουμε ανθρώπους
αφαιρούμε ανθρώπους.
Και κάπου ανάμεσα
ρίγη από αγγίγματα
και αδιέξοδες ονειρώξεις.

Τίποτα
πια
δεν με συγκινεί.
ΑΚΟΥΣ;
ΤΙΠΟΤΑ.

Κουράστηκα
να προσθέτω ανθρώπους
να αφαιρώ ανθρώπους.

Κουράστηκα
με την αριθμητική σου
ευφυία.

Σωπαίνει η θλίψη
σωπαίνουν τα δάκρυα.
Το μακελεμένο κουφάρι
που σαπίζει μέσα μου
εκκρίνει ήδη
τοξίνες ρυτιδωμένων παραστάσεων.

Θα κρύψω
τις μέχρι πρότινος
αγαπημένες μου λέξεις
κάτω απ’ το σεντόνι
και θα κοιμηθώ
ήσυχος
μαζί τους
πέφτοντας
σε αδιάκοπη
χειμερία νάρκη
μήπως και γλιτώσω
από τις νάρκες
της ακρωτηριασμένης μου
ύπαρξης.

 

source: http://bit.ly/eut31j

Read Full Post »

Περί της ερωτικής απογοητεύσεως και συνεπακόλουθων δεινών

Διαβάζοντας το παραπάνω κείμενο σε πολλά σημεία νόμιζα ότι διάβαζα τις σκέψεις μου. Θα παραθέσω κάποια αποσπάσματα που με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο:

 

Δεν ελπίζεις να ξεχάσεις, γιατί ξέρεις πως δεν ξεχνιούνται τέτοια πράγματα, αλλά ξέρεις ότι σε περιμένει μια χαραμάδα στο μέλλον που ό,τι έγινε δεν θα έχει πια σημασία. Και αυτή τη στιγμή την τρέμεις, και την πολεμάς, γιατί δεν θέλεις να φτάσει ποτέ, γιατί ενώ ξέρεις πως πρέπει δεν θέλεις να ξεπεράσεις αυτό που σε πληγώνει, ίσως γιατί αυτό που σε πληγώνει σε ξεπερνάει σε βαθμό σχεδόν υπερφυσικό. Η περίοδος που βιώνεις μια ερωτική απογοήτευση είναι περίοδος στασιμότητας. Δεν μπορείς να κάνεις βήμα ούτε μπρος ούτε πίσω και είσαι εξ ορισμού αδύναμος, αβοήθητος, πεπεισμένος πως τίποτα δεν εξαρτάται από σένα και τίποτα δεν είναι στο χέρι σου. Ανάλογα με την ένταση των συναισθημάτων και την ποιότητα της χυλόπιτας η κατάσταση αυτή μπορεί να διαρκέσει από μερικές εβδομάδες έως χρόνια. Μπορεί να σου γίνει μια ωραιότατη εμμονή και να καταλήξεις να χρειάζεσαι επαγγελματική βοήθεια για να συνέλθεις.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένης της δικής μου, η διάγνωση είναι καθαρά και ξάστερα “βλακεία”. Σε απολύτως λογικούς όρους θα έπρεπε να είμαστε σε θέση να δούμε ότι ο άνθρωπος για τον οποίο χτυπιόμαστε σαν φρεσκοψαρεμένα χταπόδια έχει αποδειχθεί εντελώς κατώτερος των περιστάσεων και δεν αξίζει ούτε μια σταγόνα απ’ τους κουβάδες δακρύων που χύνουμε για χάρη του. Κι εκεί πρέπει να τελειώσει το θέμα. Έλα μου όμως που τα καταραμένα συναισθήματα δεν λειτουργούν έτσι…

New age, ουτοπικές προσεγγίσεις του στυλ “βάζω τον εαυτό μου πάνω απ’ όλα”, “βρίσκω τη δύναμη μέσα μου”, “αγαπάω εμένα πρώτα” και τα συναφή δεν ταιριάζουν στην ιδιοσυγκρασία μου, οπότε δεν τα επιχειρώ. Προσπαθώ να απασχοληθώ με χίλιους διαφορετικούς τρόπους, όχι για να μην σκέφτομαι αυτό που με πονάει, αλλά για να μπορώ να σκέφτομαι ΚΑΙ κάτι άλλο ταυτόχρονα.

Ο καθένας στις περιπτώσεις αυτές οφείλει να βρει έναν δικό του τρόπο θεωρητικοποίησης του προβλήματος, και αντιμετώπισής του, και ενώ οι αφηγήσεις και η υποστήριξη των άλλων μπορεί να είναι οπωσδήποτε μια σημαντική βοήθεια, δεν μπορείς με κανέναν τρόπο να βασίσεις τις αντιδράσεις σου σε συμβουλές τρίτων.

Να τονίσω μόνο κάτι. Το ότι οι συμβουλές δεν αποδίδουν πάντα, δεν σημαίνει ότι δεν είναι ευπρόσδεκτες. Και μόνο η επικοινωνία που υπάρχει με κάποια άτομα (ξέρουν αυτά καλά ποια είναι, δεν χρειάζεται να τα αναφέρω πάλι ή να προσθέσω) αποτελεί από μόνη της πηγή δύναμης και συντήρησης. Τα ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Γνωρίζω ότι ώρες ώρες συμπεριφέρομαι όπως ένας ναρκομανής με σύνδρομο στέρησης και γι’ αυτό σας έχω ανάγκη. Αν και ξέρω ότι είναι μάταιο ακόμα, εύχομαι να μην έρθει ξανά μέρα σαν την χθεσινή, ούτε για μένα, ούτε για ομοιοπαθούντες.

Να ξέρατε μόνο πόσο λαχταρώ την μέρα που θα μπορώ ξανά να πω με σιγουριά ότι είμαι καλά…

Read Full Post »

Αλλαγή προοπτικής.

Η αλλαγή προοπτικής σου δίνει ένα εργαλείο εξαιρετικής γνώσης, γιατί έτσι κατανοείς καλύτερα ότι όπως εσύ έχεις το δικό σου μοντέλο για τον κόσμο έτσι και οι άλλοι έχουν το δικό τους τρόπο να αντιλαμβάνονται τον κόσμο. Δε σημαίνει ότι εσύ έχεις δίκιο και αυτοί έχουν άδικο ούτε το αντίθετο, απλά σημαίνει ότι ο καθένας αντιλαμβάνεται τον κόσμο μέσα από τα δικά του φίλτρα αντίληψης. Και κάθε φορά που κατανοείς τον άλλο ακόμη κι αν διαφωνείς μαζί του έρχεσαι πιο κοντά στην κατανόηση του εαυτού σου.

Read Full Post »